19 września 1846 | Po południu
Tajemnicza Pani i orędzie dla świata: Postać wstaje i woła ich łagodnie po francusku: „Zbliżcie się, moje dzieci, nie bójcie się…”. Dzieci zbiegają w dół parowu. Widzą postać w koronie z róż, z niezwykłym krucyfiksem na piersi, obok którego widnieją obcęgi i młotek. Pani płacze i przemawia – najpierw po francusku, a widząc brak zrozumienia, w lokalnym dialekcie. Ostrzega przed głodem, zepsuciem ziemniaków i zbóż, gani przekleństwa oraz brak świętowania niedzieli. Przekazuje każdemu z nich tajemnicę. Po zakończeniu orędzia przechodzi przez potok, wchodzi na wzniesienie, unosząc się w powietrze, i powoli rozpływa się w blasku światła. Maksymin próbuje bezskutecznie schwycić dłonią niknące róże.
Wdzięczni za obecność naszej Pięknej Pani.
Dziękujemy wszystkim zaangażowanym w przebieg uroczystości odpustowych w ostatnią sobotę. Niech Saletyńska Matka wynagrodzi każdy wkład serca, sił i modlitwy w piękny przebieg odpustu.
Zapis homilii wygłoszonej podczas sumy odpustowej przez ks. Sławomira Jędrycha MS
Kilka zdjęć zrobionych w czasie bezpośrednich przygotowań:
